Fortuna vobis adsit

Na een frisse avondwandeling in Silloth sliepen we prima. Het is een beetje vergane glorie, maar misschien is het ook een beetje aan het seizoen. Het ontbijt was “net aan”, met een beetje geluk was het voedzaam. We hadden een vorm van Scrambled Eggs en gelukkig ook wat toast met diverse jam. Helaas geen croissant.

Op weg richting Carlisle! Wel met een grote bocht. Binnen en aantal mijlen reden wij door een Brabants landschap (maïs), een Fries landschap (gras, plat, schapen, en een echt wad), en een Zeeuws landschap (met hoge Hagen als bescherming tegen de wind). In het plaatsje Abbey Town hebben we het zebrapad van Abbey road gezocht. Niet gevonden. De eerste lunch hadden we op een bankje in de nabijheid van een WOII-vliegveld van de Royal Navy. In de jaren 60 was daar een grote basis met antennes aangelegd in verband met de koude oorlog. Dit alles in een prachtig natuurgebied. Langzaam maar zeer zeker naderden we het begin van de muur!
In Bownes on Solway was dat begin, en een hele mooie pub: The King’s Arms. Daar laten we een heerlijke crumble-pie met natuurlijk een bolletje ijs.

Dan naar het echte beginpunt van het pad van de Muur van Hadrianus. Daar was echter weinig van te zien. Ooit lag daar het Romeinse fort Maia. En dus het begin van de muur. Aan de overkant van het water zagen we Schotland. Er was daar ook een heuse stempel-post, een moderne mozaïekvloer en toeristen, zoals wij.

En nu: snel oostwaarts naar Carlisle. We moesten op de weg eerst nog de koeien ontwijken. Verder ging het veel op en neer., Maar net te doen. Op een goed moment landen we bij Sint Michaels Church, ons eerste echte fysieke contact met de muur want een groot deel van die kerk was gebouwd met de stenen van de muur. Bovendien stond de kerk middenin het oude Romeinse fort. Door naar Carlisle. Altijd lastig zo’n stad, wat een drukte en gedoe. Onderweg troffen we nog een aangeschoten Schotse en een Engelse die ons met moeite de weg konden wijzen, die we zelf ook wel gevonden hadden. Namelijk naar het centrum van Carlisle en ons hotel. Wat een chique hotel! Midden in het centrum met tegenover ons een Italiaan waar we een heerlijke pizza hebben genoten. Nu naar bed want morgen wachten er de nodige pittige klimmetjes.

Groetjes Paul en Dirk

 

ps Renze oefent alvast